اول مارس 2025- تحقیقات جدید نشان می دهد که سطوح بالای مهارکننده ی فعال کننده پلاسمینوژن-1(PAI-1)  در افراد بدون دیابت ممکن است به عنوان یک علامت هشدار اولیه برای ابتلا به دیابت نوع 2 (T2DM) در آینده باشد. این مطالعه نشان داد که سطوح بالاتر PAI-1 در افراد غیر دیابتی با افزایش خطر ابتلا به دیابت مرتبط است.

محققان در مقاله ی منتشر شده در ژورنال Diabetology & Metabolic Syndrome گزارش دادند: «پس از محاسبه ی عوامل متعدد، افرادی که PAI-1 پایه بالایی داشتند، 1.87 برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به دیابت قرار داشتند. این ارتباط در افراد با سطح گلوکز طبیعی(OR= 2.68) حتی قوی‌ تر بود که پتانسیل  PAI-1 را به‌عنوان یک نشانگر اولیه برای ارزیابی خطر دیابت برجسته می کند.

مهارکننده فعال کننده پلاسمینوژن-1(PAI-1)، یک تنظیم کننده کلیدی سیستم فیبرینولیتیک است که عمدتاً توسط بافت چربی ترشح می شود و نقش مهمی در تنظیم لخته شدن خون دارد. در حالی که به دلیل ارتباط آن با بیماری های قلبی عروقی شناخته شده است، تحقیقات اخیر نقش بالقوه آن را در اختلالات متابولیک، از جمله دیابت نوع 2 برجسته کرده است. شواهد در حال ظهور نشان می دهد که سطح PAI-1 بالا ممکن است به عنوان یک نشانگر خطر اولیه برای دیابت عمل کند.

دکتر لارس جوهانسون و همکارانش از دپارتمان بهداشت عمومی و پزشکی بالینی در دانشگاه اومئو در سوئد، با یک تجزیه و تحلیل بزرگ آینده‌نگر ارتباط بین سطوح PAI-1 و ایجاد دیابت نوع 2 را بررسی کردند.

برای این منظور، محققان یک مطالعه موردی مرجع[1] آینده‌نگر را در برنامه مداخلهVästerbotten (VIP)  انجام دادند. بین سال‌های 1990 و 2005، داده‌های مربوط به عوامل خطر قلبی عروقی، گلوکز پلاسمای ناشتا (FPG) و گلوکز پلاسما 2 ساعته (2-hPG) در طول معاینات اولیه سلامت جمع‌ آوری شد. نمونه های خون برای تجزیه و تحلیل آینده ذخیره شد و شرکت کنندگان در طول زمان پیگیری کردند.

در طول دوره مطالعه، 484 نفر به دیابت نوع 2 مبتلا شدند. تعداد مساوی از افراد مرجع بدون دیابت بر اساس جنس، سن، و سال شرکت همسان سازی شدند. نمونه ‌های پلاسما پایه برای اندازه گیری سطوح PAI-1، جمع اوری شد و تجزیه و تحلیل زیرگروهی بر روی 201 مورد و 201 فرد مرجع همسان با سطح گلوکز پایه طبیعی(گلوکز پلاسمای ناشتای کمتر از 6.1 و hPG2 ساعته کمتر از8.9 میلی مول در لیتر)انجام شد.

یافته های کلیدی این مطالعه به شرح زیر بود:

•  سطوح پایه بالاتر PAI-1با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع 2، حتی پس از تنظیم BMI، سابقه خانوادگی دیابت، وضعیت سیگار کشیدن، فشار خون بالا، FPG و hPG2 ساعته، مرتبط بود(OR=1.87).

•  در یک تجزیه و تحلیل زیر گروهی از 201 شرکت کننده با سطوح قند خون نرمال در زمان معاینه بهداشتی، سطح PAI-1 بالا با خطر حتی بالاتر دیابت مرتبط بود(OR=2.68).

محققان نتیجه گیری کردند که «افزایش سطح PAI-1 در افراد بدون دیابت ممکن است به عنوان یک شاخص اولیه برای دیابت نوع 2 عمل کند، که قبل از هر گونه افزایش قابل تشخیص در سطح گلوکز پلاسما ناشتا یا گلوکز پلاسما 2 ساعته ظاهر می ‌شود».

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/elevated-pai-1-levels-may-predict-type-2-diabetes-before-blood-sugar-rises-study-suggests-143783

 



[1]مطالعه موردی- مرجع: این شامل انتخاب گروهی از موارد و سپس انتخاب گروهی از مراجعی است که از نظر ویژگی هایی مانند سن و جنسیت مشابه موارد هستند.